کتاب خاطرات دلبرکان غمگین من[1] رو خوندم، نوشته گابریل گارسیا مارکز[2] سال [3]1986. دوست داشتم بهتر از این بود اما نبود! نمی دونم شاید هم خوندن کتاب های دیگه اش[4] توقع ام رو زیاد کرده. به هر حال خوندنش رو پیشنهاد می کنم. لینکش رو گذاشتن به این خاطر که مجوز توزیع تو ایران نداره، می تونید واسه خوندن download کنید.

پژوهش مضخرف من درباره میزان اجرایی شدن اصل 44 هم پیش می ره اما خیلی کند، خیلی زمان ندارم، باید زودتر تکمیل شه تا به سازمان تحویل بدم، تا اون ها هم برنامه اشون رو بسازن. اما نمی دونم چرا این روزا میون این همه کار دلتنگ شدم. دلتنگ یه دوست قدیمی. امروز weblog اش رو ده بار چک کردم ،نوشته هاشو حفظ شدم دیگه. با هرکی رودربایستی داشته باشم با خودم ندارم که. خیلی دلتنگشم. کاش اینجا بود.

*می دونم که footnote ها از خود متن طولانی تر شد.